2

- Ej! Nisiu! Co się stało? - usłyszałem pytanie Nicole.
Co mam jej powiedzieć?? Holly ze mną nie idzie bo jest kretynką??!
- Nie, nic. - odszedłem od stołu, nie dokańczając śniadania.
Przechodząc do salonu, poczułem dotyk ręki. Musiała. Tak, musiała. usłyszałem głos w swojej głowie.
- Niall, w porządku? - zapytała już naprawdę zmartwiona.
- Tak. - warknąłem.
- Posłuchaj... Skapnęłam się, że chodzi Holly..
- Wow, od dawna nie używałaś tyle mózgu co?? - zapytał drwiąc z niej.
Dobrze jej tak.
- Ohhh.... Ta dziewczyna umie być denerwująca i tyle gada.
- Ty nie jesteś lepsza.
- I jest taka pusta...
- Nicole. Nie myśl  tyle, bo Ci się grzałka przegrzeje!
O tak! I co Teraz powiesz?!
- Niall, ochłoń. Próbuje Ci pomóc...
- W czym chcesz mi pomóc?! Moja dziewczyna właśnie mi uświadomiła, że zakupy są ważniejsze ode mnie. Jak się nie dostanę, to w szkole nie dadzą mi żyć!
- Zapominasz o jednej rzeczy.... - powiedziała po chwili.
- Jakiej? - zapytałem próbując ochłonąć.
- Kodeksu przytulania Horanów...
Nie, nie, nie, nie... Właśnie Nicki rzuciła mi się w ramiona. Odwzajemniłem uścisk. Nick tak słodko pachnie... Gdy się nad tym zastanawiałem, złapała mnie za ucho i zaprowadziła z powrotem do stołu, gdzie zostawiłem swoje śniadanie.
- No, a teraz..... JEDZENIE!! - zawołał tata.
Całą rodziną wybuchnęliśmy śmiechem...
Gdy kończyliśmy śniadanie do drzwi ktoś zapukał. Nicole poszła otworzyć.
- Jezu, myślałam, że już nie przyjdziecie! - usłyszałem przyjazny okrzyk siostry.
W drzwiach od kuchni stanął Josh i Amy. Najlepsi przyjaciele.
- Nasz aniołek jeszcze nie gotowy?! - krzyknęła Amy.
Była niską, brązowo-oką, ciemną-blondynką zawsze tryskającą energią.
- Gosh, Am, nie mów, że znowu Ci odbija na punkcie Niall'a! - usłyszałem baryton kumpla.
- Kretyn... - szepnęła Nic.
Odwróciłem się do nich i zobaczyłem, że Amy jest zarumieniona, Nicole zażenowana, a Josh rozbawiony. Co się święci? ~~ pomyślałem.
- Jedziecie, czy nie?! - zawołał tata z auta.
Szybko założyliśmy buty i wpakowaliśmy się do samochodu.
Rodzice siedzieli z przodu, ja z Joshem po środku, a dziewczyny z tyłu. Nicole ciągle była czymś zażenowana, a Amy miała spuszczony wzrok.
** oczami Nicole**
Josh to kretyn! Jak mógł coś takiego powiedzieć?! Przecież wie, że Amy kocha się w Niall'u od dawna! Nialler nie musi o tym wiedzieć, szczególnie teraz kiedy ma dziewczynę! Jak wysiądziemy to mała Pocahontas dostanie!
Wbiłam delikatnie łokieć w biodro Amy. Pokazałam na Josha i palcem przejechałam po szyi. Kiwnęła głową.
- Josh - powiedziałam słodkim głosikiem.
- Tak?
- A jak tam z Emily?
- No całkiem nieźle.
- Wydaje mi się, że to nieodpowiednia osoba dla ciebie.
Niall i Pocahontas odwrócili się w naszą stronę. Lekko przechyliłam głowę i wydęłam usta.
- No wiesz...
- ... ona chyba cały czas coś czuje do Derek'a. - dokończyła za mnie Am.
- Skąd ci to przyszło do głowy?
- No wiesz, gadałam z Holly...- powiedziała przyjaciółka.
- ... swoją drogą, Niall, ty ją kochasz?
Wszyscy włączając w to rodziców spojrzeli na mnie.
- Co ci chodzi po głowie? - zapytał Nialler.
- No bo, czy nie powinna być teraz przy tobie? Wie ile to dla ciebie znaczy.
- Nicole, przystań. - skarciła mnie mama.
- Mamo ale taka jest prawda! Powinna tu teraz być i wspierać Niall'a!
- Nicole, nie musisz być taka niemiła!